روز رفتنت

روی صندلیت کناره پنجره

تنها چیزی که جات نشسته غباره

چشمای عروسکت خیره شده

به قاب عکست که هنوز رو دیواره

تیک تیکه ساعت دیواری میاد

که داره ثانیه ها رو میشمره

دقایق های تلخی که پر از غمه

روز رفتنت رو یادم میاره

رفتی و آهنگ صدام غمناکه

طناب خوشبختیم شد پاره

دل من جز با بی کسی سر کردن

به خدا براش نمونده چاره

از پنجره هنوز نگاهم به دره

که تو بر گردی به خونه دوباره

هوا سرده، بارون نم نم ميباره

اما قلب من هنوز منتظره

 

*احمد آرايش