آغوش گشا زمین که آلودهء دردم

مطرب بنواز که از خوشیها تردم

ساقی بده می که صبر نماندست ما را

بنویس و بدان که غم زیاد است ما را

عمریست که از آتش عشق میسوزم

از دوری یار چشم به فلک می دوزم

مارا چه شود توان این اندوه نیست

فرهاد شدیم حال چه سود کوهی نیست

از کردهء خو د هر روز ما گریانیم

عاشقی وفا خواهد ما نتوانیم

یارب تو گره گشای هر کار هستی

زین  قفل بگشا، یا رسان تو بر ما مستی

 

                                            تقدیم  شما دو ستان

                               از   احمد آرایش