ميگن كه عشق مال خداست

ميگن كه عشق مال خداست

ميگن،عشق اصلي بي رياست

ميگن اگه عاشق شديم

بدونيم اون كار خداست

ميگن اگه كسي تو عشق

عهد و شكست ،پاش ننشست

خدا خودش سزاشو داد

زودي به خاك غم نشست

اما نميدونم چرا

خدا سزات و نميده

سزاي بي وفاي تو

عهد شكني تو نميده

شايد به خاطره اينه

هنوز تو رو دوست دارمت

هنوز نمي خوام كه تو رو

خار و زليل ببينمت

انگار دلم منتظره

چشمام خيره به دره

سيلي به گونم ميزنم

يه وقتي خوابم نبره

انگار خدا ميدونه تو

ميشي دوباره مال من

الهي غم بهت نده

اگه مده ،جات بده من

(از احمد آرايش)

 

 

اشکی نریز پشت سرم

من عاقبت مسا فرم

دلت به من خوش نباشه

تو قصه فصل آخرم

دونه دونه اشک چشمام

باشه پیشت یادگاری

اگه من رفتم از اینجا

این بمونه روزگاری

به خدا تقصیر من نیست

رفتنم دست خودم نیست

مجبورم که جداشم

جز تو هیچکی تو دلم نیست

یه وقتی نشی گرفتار

نیای دل بهم ببندی

یه وقتی نخوای یه جوری

 واسه شادییم بخندی

اونوقت تو با رفتن من

آرزوهات میره بر باد

مشینه غم تو وجودت

میگی تنها شدم ای هاد

واسه اینه که نمی خوام

تو چشات اشک و ببینم

کاش میشد بجای اشکات

من رو گونه هات بمیرم

کاش می شد شعر و ترانم

حک می شد رو آسمونا

کسی چشم براه نمی موند

لب جاده تک و تنها

 

 

نفرین

                                       

به خاطر اتفاق بدی که برای یکی از  دوستانم افتاده واقعا" دلگیر شدم.از خدا می خوام که اون تو زندگی موفق باشه.

من از همینجا بهش میگم واقعا" متاسفم، آرزو خانم به خاطر این اتفاق بد.

این شعر رو من به آرزو و همهء اونایی که  از طرف یار بی وفایی دیدن تقدیم

میکنم.

   نفرین نکردم بی وفا

      پشت سرت کردم دعا 

        ببین که آخرش چی شد

     دیدی من و کردی رها

الهی که،یه بی وفا

خوشی از قلبت بگیره

دلت پر از غصه بشه

مثل من آتیش بگیره

یکی بیادکه با نگاش

اسیر و رامت بکنه

مثل تو بی وفا باشه

از غصه آبت بکنه

حتی اگه توی دلم

نفرت جوونه نزنه

اما بدون آتیش عشق

شاخه هات و می سوزونه

تا بدونی وفا چیه

رفیق نیمه راه کیه

وقتی که غصه می خوری

بفهمی نفرین کیه

درست که تو این دیار

غیر تو یاری ندارم

اما ابن و بدون که من

واسه خودم خدا دارم

                    (از احمد آرایش)                   

               

 

   

امروز حرفهای یک دوست و که در تکه ای کاغذ نوشته بود  خواندم مطالب جالبی رابه یادم آورد،

که از یاد برده بودم .

وقتی اون مطالب رو خوندم احساس کردم که خیلی از مقصدم دور شده ام ، و با خودم فکر کردم که باید با تلاش به مسیر خودم برگردم.

 حرفهائی که روی من تاثیر گذاشت بهتره شما هم بخونید.

****هیچکس لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود .

****هرگز لبخند را ترک نکن حتی وقتی ناراحتی ، چون هرکس امکان دارد عاشق لبخند تو شود .

**** هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند مگزران.

**** همیشه افرادی هستند که تو را میازارند، با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را ازرده دوباره اعتماد نکنی .

**** از شکست نترس و سعی کن از شکست نکته ای برای پیشرفت پیدا کنی.

**** در زندگی ، انسان باید روی پای خودش بایستد ، آدمی از جائی میافتد که به آن تکیه داده است .

با تشکر از دوست خوبم با این مطلب قشنگشون .

http://www.dokhmali.blogfa.com

***حرفهای آشنا***

غصه مثل کوه سنگ بود

 دلم اما جنس شیشه

آشنا نگو که سنگ هم

 شکسته  میشه با یه تیشه

میگم هیچکی تو دنیا

 قدر اشکامو ندونست

میگی اشکاتو نمی ریخت

 اون که قدرشو میدونست

میگم تو زمونه ما

خنده تاثیری نداره

میگی خنده یه نسیمه

با خودش عشقو میاره

میگم با هرکی نشستم

 آخرش یه بی وفا شد

میگی نسپارتو دلت رو

هرکی با تو آشنا شد

میگم تنها تکیه گاهم

 وجود شیرین یار بود

میگی آدمی فتاده

 از جایی که تکیه گاه بود

میگم آشنا ، تو حرفهات 

انگار تو دلم نشسته

میگی هر کی که عمل کرد

اون کارش خیلی درسته

( احمد آرایش )